Krztusiec u dorosłych

Polub nas na Facebooku

Krztusiec czyli koklusz znowu jest groźny. Choruje na niego coraz więcej dorosłych. Krztusiec, objawiający się męczącym kaszlem wiele osób bagatelizuje. To błąd, bo narażają się na powikłania, a poza tym zarażają krztuścem kolejne osoby.

Sick Young Woman Lying in Bed

Jak rozpoznać
Krztusiec czyli koklusz rozpoczyna się jak banalne przeziębienie katarem, suchym kaszlem, lekko podwyższoną temperaturą, czasem towarzyszy temu zapalenie spojówek. jednak po dwóch tygodniach, kiedy przeziębienie powinno już dawno minąć, kaszel nasila się. I ten fakt już powinien nas zaniepokoić – może bowiem oznaczać np. zapalenie oskrzeli. Jeżeli kaszel jest napadowy, duszący, z charakterystycznym świszczącym wdechem przypominającym pianie koguta – możemy być niemal pewni, ze to koklusz. Zwłaszcza jeśli napady zdarzają się po kilkanaście razy na dobę, są niezwykle męczące, kończą się napadem duszności a nawet wymiotami. Taki kaszel jest charakterystycznym symptomem krztuśca. Faza napadowego kaszlu może trwać nawet 10 tygodni.

Każdy lekarz internista powinien umieć rozpoznać koklusz. Jeśli nie jest pewny może zlecić badanie krwi na obecność przeciwciał pałeczki krztuśca Bordetella pertussis – bakterii która wywołuje chorobę. Niestety badanie jest płatne. Problemy diagnostyczne w przypadku krztuśca mogą być spowodowane tym, że choroba na wiele lat została niemal całkowicie wyeliminowana dzięki szczepieniom. Jednak odporność po szczepionce (tak samo jak po przechorowaniu kokluszu) zmniejsza się po upływie 5-10 lat. By ją podtrzymać należałoby co 10 lat przyjmować dawkę przypominającą szczepionki.

Leczenie
W terapii krztuśca niezbędne jest podawanie antybiotyków, które zniszczą pałeczki krztuśca. Chory powinien pozostawać w domu, odpoczywa i zadbać o lekkostrawną, bogatą w witaminy dietę. Lekarz przepisze też zapewne środki łagodzące kaszel. Pod wpływem terapii choroba powinna się cofać, choć pokasływanie może się utrzymać przez wiele tygodni. Koklusz koniecznie trzeba leczyć, bo zaniedbany grozi powikłaniami: zapaleniem płuc i ucha wewnętrznego, a nawet ropniakiem opłucnej i rozedmą płuc.