Gdy dziecko przychodzi na świat odporność dostaje „w prezencie” od mamy. Dzieje się tak w wyniku przedostawania się przeciwciał klasy IgG przez łożysko, które zapewnia połączenie między organizmem matki i dziecka.

W dalszych dniach życia niemowlę pobierając pokarm od matki otrzymuje dodatkową porcję komórek odpornościowych. Jednak taki nabyty układ odpornościowy jest mocno niedojrzały i wymaga wsparcia. Dopiero w trakcie dalszego rozwoju, maluch nabywa pełnych mechanizmów obronnych.

Świadoma decyzja

Szczepienia budzą sprzeczne opinie, zarówno w środowisku medycznym i farmaceutycznym, jak i wśród rodziców, którzy martwią się o zdrowie i bezpieczeństwo swoich młodych pociech. Wszelkie obawy  wynikają z efektów ubocznych, które mogą pojawić się po szczepieniu. Kalendarz szczepień zawiera pozycje obowiązkowe, jak i te dodatkowe, które zależą od woli rodziców. Jednak obowiązek ten to powinność obywatelska, a nie prawna, a dziecko może zostać zaszczepione, tylko wtedy, gdy rodzic wyrazi na to zgodę. Przed podjęciem decyzji o szczepieniach warto zdobyć trochę wiadomości o podawanych szczepionkach i możliwościach pojawienia się skutków ubocznych.

Zanim zdecydujesz

Warto przemyśleć i skonsultować z lekarzem, które szczepienia będą najbardziej przydatne i bezpieczne dla naszego malucha. Szczepienie dziecka na wszelkie możliwe choroby wcale nie uchroni go przed infekcją. Dla małego dziecka korzystniejsze będą szczepienia, których nie trzeba wielokrotnie powtarzać. Ograniczy to możliwość zakażenia wynikającego z przerwania naturalnej bariery ochronnej jaką jest skóra, oraz ograniczy styczność z substancjami chemicznym, które są zawarte w szczepionkach. To często wokół nich tworzy się sporo wątpliwości, dotyczącego tego, jak młody organizm poradzi sobie z obcymi związkami chemicznymi. Warto też poczekać z niektórymi szczepieniami, do czasu aż układ odpornościowy dziecka trochę dojrzeje i będzie wstanie lepiej rozprawić się z wprowadzanymi antygenami.

Szczepienia małego dziecka należy zawsze dobrze przemyśleć i zaplanować, by nie narażać jego organizmu na niepotrzebny stres i obciążenia, a dostarczyć mu niezbędnej pomocy do walki z niebezpiecznymi wirusami i bakteriami.

info. i foto.: materiały prasowe

The post Szczepić? Nie szczepić? first appeared on VERONIQUE.

W Polsce notuje się zakażenia krztuściem głównie u osób dorosłych. Należy pamiętać, że koklusz nie jest chorobą jedynie wieku dziecięcego, a odporność poszczepienna nabyta w dzieciństwie nie chroni nas przez całe życie.

Krztusiec (koklusz) to ostra choroba zakaźna przenoszona drogą kropelkową. Bakteria, która ją wywołuje, atakuje i niszczy komórki nabłonkowe dróg oddechowych. Wyjątkowo groźna jest toksyna krztuścowa, która drażni oskrzela wywołując długotrwałe napady kaszlu.

Z uwagi na bardzo ciężki przebieg zakażenia i wysoką śmiertelność u małych dzieci i niemowląt, wprowadzono obowiązkowe szczepienia, dlatego obecnie krztusiec częściej atakuje ludzi dorosłych i starszych, również tych, którzy byli szczepieni na krztusiec w dzieciństwie. Szczególnie narażone są osoby o osłabionej odporności. Przebieg takiego zakażenia przebiega skąpoobjawowo, prawdopodobnie ze względu na częściową odporność, którą nabyła osoba dorosła.

Charakteryzuje się napadowym, długotrwałym kaszlem (3 tygodnie – 3 miesiące) nasilającym się w nocy, z uczuciem duszności i wymiotami. W wielu przypadkach pierwszym nasuwającym się rozpoznaniem może być astma oskrzelowa, zapalenie krtani i zapalenie oskrzeli.

W okresie jesiennym i zimowym, ryzyko nieprawidłowego rozpoznania choroby lub zbagatelizowania objawów przez chorego jest o wiele większe, ze względu na panujące w tym czasie przeziębienia.

Ustalenie przyczyny kaszlu jest niezmiernie istotne, ponieważ w przypadku atypowych chorób układu oddechowego, rutynowo podawane antybiotyki są nieskuteczne. Pacjenci narażeni są na powikłania i męczące badania dodatkowe. Ocenia się, że krztusiec jest przyczyną 12-32% przypadków przedłużającego się kaszlu młodzieży i osób dorosłych w Niemczech i USA. Nierozpoznany krztusiec stanowi zagrożenie życia dla niemowląt z otoczenia chorego, które nie otrzymały jeszcze pełnego cyklu szczepień przeciwko krztuścowi.

Diagnostyka

W przypadku zakażeń układu oddechowego, dostępnych jest wiele testów laboratoryjnych, które pozwalają określić przyczynę i stadium zakażenia. Najczęściej stosowane są testy wykrywające obecność specyficznych przeciwciał, wytworzonych przez organizm w celu obrony przed zakażeniem. W kierunku infekcji Bordetella pertussis można wykonać badanie:

• Anty-Bordetella PT  ELISA (IgA, IgG),
• Anty-Bordetella FHA  ELISA (IgA, IgG),
• Anty-Bordetella pertussis ELISA (IgM),
• EUROLINE Bordetella pertussis (IgA, IgG),
• lub wykonać cały profil oddechowych, który wykrywa 20 czynników zakaźnych.

The post Uwaga! Krztusiec! first appeared on VERONIQUE.