Jest najczęstszym rodzajem omdlenia, spotykanym zwłaszcza u młodzieży i młodych osób dorosłych, szczególnie labilnych emocjonalnie.

Krótkotrwałe omdlenie wyzwalane jest czynnikami prowokującymi i spowodowane jest nagłym spadkiem ciśnienia tętniczego krwi i akcji serca, co powoduje zmniejszenie napływu krwi do mózgu.

Objawy i przebieg

Częste czynniki wyzwalające omdlenie wazowagalne to m.in.:

• długotrwałe stanie
• ekspozycja na gorąco
• pozostawanie na czczo
• przebywanie w zatłoczonych pomieszczeniach
• widok krwi, oddawanie krwi do badań
• ból
• lęk przed bólem
• szok emocjonalny

Objawy poprzedzające omdlenie:

• zblednięcie powłok ciała
• uczucie oszołomienia
• ograniczenie pola widzenia (widzenie tunelowe)
• nudności
• uczucie gorąca
• zimy pot

Jak leczyć?

Zazwyczaj omdlenie wazowagalne ma charakter łagodny (poza możliwością urazu) i nie wymaga dalszej diagnostyki. Ponieważ jednak omdlenie może być objawem innej poważnej choroby, np. serca lub mózgu, po wystąpieniu omdlenia (zwłaszcza po raz pierwszy) należy udać się do lekarza celem badania i ewentualnego poszerzenia diagnostyki.

Leczenie prowadzone jest zawsze indywidualne, w zależności od nasilenia występujących objawów, dzieląc się na postępowanie farmakologiczne i niefarmakologiczne. W celu podwyższenia ciśnienia tętniczego krwi i tendencji do występowania omdleń wazowagalnych postępowanie obejmuje:

• spożywanie dużej ilości płynów, ze zwiększoną dzienną ilością soli,
• unikanie leków obniżających ciśnienie tętnicze,
• uprawianie aktywności fizycznej,
• zakładanie pończoch uciskowych,
• unikanie sytuacji prowadzących do wyzwalania odruchu wazowagalnego (np. długotrwała pozycja stojąca itp.).

Postępowanie farmakologiczne może obejmować leki takie jak fludrokortyzon, midodrin, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, dizopiramid, lub atropinę. W przypadkach bardzo nasilonej bradykardii prowadzącej do częstych omdleń konieczne może okazać się założenie kardiostymulatora.

Pierwsza pomoc

W przypadku wystąpienia symptomów poprzedzających omdlenie należy położyć się i unieść nogi. Jeśli położenie się nie jest możliwe, należy usiąść i umieścić głowę pomiędzy kolanami, do chwili ustąpienia objawów.

info.: ForumPediatryczne.pl

The post Omdlenie wazowagalne first appeared on VERONIQUE.

Salmonella, pałeczka jadu kiełbasianego czy bakterie E.coli – to zwykle te drobnoustroje winimy za „sensacje żołądkowe”. Jednak charakterystyczne dla nich objawy mogą zwiastować groźną chorobę. Dlatego osobom borykającym się z nawracającymi problemami układu trawiennego lekarze zalecają badania endoskopowe – gastroskopię i kolonoskopię.

Organy w obiektywie. 

Badania endoskopowe polegają na wprowadzeniu przez lekarza do naszego organizmu sondy. Jest to giętkie, długie i cienkie urządzenie o średnicy około 9 mm, zakończone miniaturową kamerą z lampką, które przesyła obraz do monitora. Dzięki temu lekarz może obejrzeć od wewnątrz poszczególne organy pacjenta w dużym powiększeniu. Podczas gastroskopii urządzenie wprowadza się przez jamę ustną, a kolonoskopii przez odbyt. Ze względu na to, iż sposób przeprowadzania tego typu badań może wywołać u pacjenta dyskomfort, przeprowadza się je w znieczuleniu. Niektórzy pacjenci mimo to odczuwają podczas wprowadzania gastroskopu odruch wymiotny.

– W takiej sytuacji pomaga równomierne oddychanie, a także przełykanie śliny, co ułatwia wsunięcie urządzenia. Jeśli skupimy się na uspokojeniu oddechu i zachowamy spokój, badanie przebiega szybko i sprawnie– mówi lek. med. Jarosław Juska z Med Polonia. Warto pamiętać, by przed badaniem nic nie jeść – zarówno gastroskopia, jak i kolonoskopia muszą być przeprowadzane na czczo. Dodatkowo, przed kolonoskopią podaje się pacjentowi także środki przeczyszczające.

Zajrzeć do wnętrza. 

Gastroskopia i kolonoskopia pozwalają lekarzowi na dokładne zbadanie wnętrza przełyku, żołądka, dwunastnicy oraz jelit. Badania te są skutecznymi metodami wykrywania guzów, wrzodów, zapaleń, a także polipów jelita grubego, z których – jeśli nie będą leczone – może rozwinąć się rak. Pozwalają także ocenić czy organy pacjenta nie zostały dotknięte zmianami o charakterze wrzodowym czy nowotworowym.

– Dzięki badaniu endoskopowemu specjalista może pobrać wycinki tkanek do badań histopatologicznych. Za pomocą endoskopu przeprowadza się też konieczne zabiegi, np. usunięcie małych polipów czy narośli – mówi lek. med. Jarosław Juska, specjalista chorób wewnętrznych z poznańskiego szpitala i przychodni Med Polonia.

Dodatkowo gastroskopia umożliwia także znalezienie i usunięcie z przewodu pokarmowego ciał obcych, np. ości, która utkwiła w przełyku czy połkniętego przez przypadek drobnego przedmiotu. Podczas tego badania wykonuje się także test na obecność bakterii Helicobacter pylori (HP), która jest odpowiedzialna za wywołanie zapalenia i wrzodów żołądka oraz dwunastnicy. Jeśli więc przez dłuższy czas cierpimy z powodu mdłości, wymiotów lub ostrych bólów brzucha – warto o tym poinformować lekarza rodzinnego, który skieruje nas na badanie endoskopowe. Wykonuje się je w większości specjalistycznych przychodni i w szpitalach. Jeśli zależy nam na szybkiej interwencji, możemy także zrobić te testy na własny koszt w prywatnej klinice. O ile nie ma medycznych przeciwwskazań, endoskopię można przeprowadzać u wszystkich pacjentów, bez względu na wiek.

Gdy boli nas brzuch zwykle stwierdzamy, że musieliśmy zjeść coś nieświeżego. Jednak, jeśli po dwóch, trzech dniach sensacje żołądkowe nie ustępują, należy zgłosić się do lekarza, który skieruje nas na specjalistyczne badania.

info. i foto.: materiały prasowe

The post Jak sprawdzić, czemu brzuch boli? first appeared on VERONIQUE.