Cynamon…

Wysuszona kora cynamonowca odkrywała swe cenne właściwości już przed starożytnymi. Cynamon historycznie pochodzi z Cejlonu. Na inne obszary rozprzestrzenił się, gdy z obawy, że źródło tak pożądanej przyprawy w końcu zostanie wykarczowane do cna – zaczęto uprawiać cynamonowce.

Początkowo, handlem cynamonem zajmowali się Wenecjanie. Gdy tylko Vasco da Gama odkrył morską drogę do Indii – masowo ruszyły na Cejlon wyprawy Portugalczyków. W XVI w. zapanowała „gorączka cynamonowa” – całe tony przyprawy płynęły do Lizbony. Potem monopol na cynamon przejęli jeszcze Holendrzy, po nich Anglicy. Zawsze budził emocje, pożądanie, bywał droższy od złota. Dlaczego?

• Bo rozgrzewa – poprawia ukrwienie narządów, oblewa ciepłą falą od środka.
• Jest afrodyzjakiem -bo, patrz wyżej + ten niezwykły zapach!
• Ma działanie bakteriobójcze i przeciwzapalne – organizm nieco instynktownie łaknie go w okresie przeziębień.
• Wspaniale dopełnia smak potraw – w Polsce nie wyobrażamy sobie bez niego szarlotki, Francuzi dodają go do mięs, a Włosi nawet do… zupy fasolowej

Goździki…

Zanzibar, Tanzania, Madagaskar, Sri Lanka, Seszele… Ręka w górę, kto chciałby tam teraz być! To, między innymi, tam rosną drzewa goździkowe, których wysuszone pąki kwiatowe cieszą nas aromatem w zimniejszych obszarach globu.

Starożytni Chińczycy żuli goździki, by zapobiec bólowi zębów i odświeżyć oddech. Może warto porzucić „sztuczne” pudrowe miętusy dla tak naturalnego rozwiązania?

Co ciekawe – 50% całej światowej produkcji goździków zużywa Indonezja. I to w przemyśle tytoniowym! Kto tam był, pewnie kojarzy charakterystyczny aromat z restauracji, biur, środków komunikacji. Goździkowe papierosy są wszechobecne. My, oczywiście, nie zachęcamy do pójścia w tą stronę. Wszakże goździki mają tyle fantastycznych właściwości poza tym obszarem…

• Wymiatacze wolnych rodników – spowalniają proces starzenia się.
• Poprawiają odporność – dzięki właściwościom dezynfekującym.
• Ciepły, pobudzający bukiet zapachowy – zakończony wyraźnym pazurem pikanterii.
• Kulinarnie – dopełniają smaki słodko-kwaśne, nadają wyrazistości kompotom, marynatom, sosom. Niektórzy nie omieszkają dodawać ich również do mięs.

Imbir…

Ostry, aromatyczny, orzeźwiający, pobudzający. Znany w medycynie od tysięcy lat. Nie występuje już w stanie naturalnym. To roślina od tak dawna rozmnażana jest przez podział kłączy, że przestała już wydawać owoce. W stanie dzikim występowała niegdyś w Azji i Australii.

To właśnie z medycyny i kuchni azjatyckiej znamy imbir najlepiej. Uwielbiamy ten pocisk orzeźwienia, który aż szczypie w nos i rozlewa się ciepłym strumieniem po ciele.

Jak działa imbir?

• Poprawia krążenie i natychmiast oblewa falą ciepła.
• Wyostrza zmyły i bystrość umysłu – przydatne w stanie jesiennej melancholii.
• Leczy przeziębienia – dzięki właściwościom przeciwzapalnym.
• W kuchni – Azjaci nauczyli nas stosować imbir od mięs, poprzez warzywa i owoce, po desery. Wspaniale podkreśla smak zup, błyskawicznie rozgrzewa w herbatce.

Dla spotęgowania wrażenia szybkiej poprawy nastroju, rozgrzania całego ciała po końcówki palców i przepędzenia stanu przeziębieniowej „niewyraźności” – warto zastosować kompilację wszystkich, wyżej wymienionych, cudownych składników.

Grzane wino z przyprawami korzennymi, ciasta, ciasteczka, ciepłe zupy, nalewki… a może również kosmetyki?

Prosimy bardzo!

The post Historia pachnąca cynamonem, imbirem i goździkami first appeared on VERONIQUE.