Przegląd Filmów Czeskich w kinie Kultura

Polub nas na Facebooku

Wsiądź z nami do „Pociągów pod specjalnym nadzorem”, spotkaj tam „Kolę” i „Świętą czwórcę”, weź udział w „Konkursie” i wygraj „Diamenty nocy”. W dniach 1-4 grudnia 2013 w warszawskim kinie Kultura odbędzie się Przegląd Filmów Czeskich. W programie dzieła takich mistrzów jak Milos Forman, Jan Sverak i Jiri Menzel.

Kola fot. Vivarto

Kino czeskie regularnie gości na ekranach polskich kin. Dzięki specyficznemu poczuciu humoru i sposobowi widzenia świata ma spore grono oddanych sympatyków. Kino Kultura zaprasza na czterodniowy rajd po filmografii czeskiej – w przeszłość i teraźniejszość. Zaprezentowane zostaną filmy znane i nagradzane (m.in. oscarowe klasyki), ale także takie, które dotychczas nie miały polskiej dystrybucji kinowej!

Program Przeglądu Filmów Czeskich w kinie Kultura

1-4 grudnia 2013

1 grudzień sala Kultura

Narodziny Nowej Fali
18:00

„Diamenty nocy” 1964, reż. Jan Němec , dystrybucja: czeskie centrum , 64’
20:00

„Konkurs”, 1963, reż. Miloš Forman, dystrybucja: czeskie centrum 82’

2 grudzień sala Kultura
Współczesne kino czeskie
18:00

„Kwietne pączki” 2011, reż. Zdeněk Jiráský,, dystrybucja: czeskie centrum 100’
20:00

„Związani” 2009, reż. Radim Špaček, dystrybucja: czeskie centrum 146′

3 grudzień sala Rejs

Kino Jana Hřebejka
18:00

„Święta czwórca” 2011, dystrybucja: Hagi Film 78′
20:00

„Pupendo” 2003, dystrybucja: Art House 120′

4 grudzień sala Rejs

Oskarowe czeskie kino
18:00

„Pociągi pod specjalnym nadzorem” 1966, reż. Jiží Menzel, dystrybucja: Art House 89’
20:00

„Kola” 1996, reż. Jan Svěrák, dystrybucja: Vivarto 104′

„Diamenty nocy” 1964, reż. Jan Němec

Czas drugiej wojny światowej. Dwóm młodym czeskim Żydom udało się zbiec z transportu do obozu koncentracyjnego. Wyskoczyli z jadącego pociągu, chroniąc się w gęstym lesie przed kulami niemieckich strażników. Szybko zrzucili z siebie więzienne ubrania z wymalowanymi farbą literami KL. Biegną wśród drzew, piją wodę ze strumyka, chwilę odpoczywają i biegną dalej. Ale szybko zostają namierzeni. Zziębniętych i wygłodniałych chłopców nie ścigają strażnicy transportu, a grupa upiornych starszych mężczyzn, uzbrojonych niemieckich wieśniaków. Podczas ucieczki z czasem teraźniejszym miesza się czas przeszły, sceny realne przeplatają się z wyobrażonymi, na obraz biegnących nakładają się wspomnienia z ich niedawnej przeszłości, odrealnione widoki Pragi, sny, przywidzenia, marzenia. Wszystko to tworzy skomplikowany wewnętrzny świat skrajnie wyczerpanych ludzi, znajdujących się w sytuacji śmiertelnego zagrożenia, ale niepoddających się, a uparcie walczących do końca o zachowanie życia.

„Konkurs” 1963, reż. Miloš Forman

Reżyserski debiut filmowy czeskiego mistrza Milosa Formana. Opowiada on o różnych rodzajach konkursów, zawodów, konkurencji. Przedstawia ludzi, którzy liczą na sukces, wierzą w swą wygraną. Konkurs śpiewu pokaże nam, kto tak właściwie ma talent, a kto tylko śpiewa, wydając z siebie różnorakie dźwięki. A do śpiewu konieczna jest muzyka – tej w filmie nie brakuje…

„Kwietne pączki” 2011, reż. Zdeněk Jiráský

Film o stopniowym rozpadzie rodziny żyjącej w małym miasteczku. Każdy z bohaterów żyje własnymi ideałami. Ciężarna Agata pragnie szczęśliwego życia z dala od domu. Uparty Honza, zakochany w striptizerce, wierzy w czystość i siłę miłości, bez względu na okoliczności, w jakich się zrodziła. Zmęczona życiem Kamila nie zamierza pogodzić się z beznadziejną teraźniejszością. Tylko Jarda doskonale wie, że nie zmieni ani świata, ani siebie. Według niego uzależnienie od gry na automatach, które doprowadziło go niemal do ruiny, już za chwilę doprowadzi do wielkiej wygranej. Prawdziwa i przekonująca próba uratowania rodziny pojawia się, gdy jest już za późno i staje się próżnym, desperackim gestem. Ta rodzinna mozaika jest oprawiona w atmosferę przedświątecznych dni i świętowania Bożego Narodzenia. Gdzieś w tle pojawia się cyniczny karczmarz, para wietnamskich domokrążców i grupa kobiet przygotowujących się do Spartakiady. A wszystko to w wypłowiałych kolorach i w takt sunących ciężko pociągów.

„Związani” 2009, reż. Radim Špaček

Jest rok 1982, mroczny okres komunistycznego reżimu. Tajny agent policji Rusnák i jego kolega dostają rozkaz, aby śledzić dysydenta Sýkorę. Od jego przyjaciela, zakazanego pisarza dowiadują się, że Sýkora ma kochankę. Banalna zdrada małżeńska staje się narzędziem szantażu. Jednak wszystko się komplikuje, kiedy Rusnák zakochuje się w kochance Sýkory.

„Święta czwórca” 2011, reż. Jan Hřebejk

Dwaj elektrycy Ondra i Vitek, otrzymują pracę na jednej z karaibskich wysp, gdzie huragan zniszczył linie wysokiego napięcia. Są przyjaciółmi i sąsiadami. Zarówno oni, jak i ich rodziny żyją w całkowitej harmonii. Ich żony lubią się, a nastoletni synowie Ondry chodzą z córkami Vitka. Krótko mówiąc, żyją w nieustającej idylli, na której cieniem kładzie się jedna, jedyna rzecz – nudne życie seksualne. Tak więc, gdy przeznaczenie rzuca im rękawicę w postaci propozycji pracy za granicą, mężczyźni podejmują wyzwanie i zabierają na Karaiby swoje żony. I to właśnie w owym egzotycznym raju wymyślają plan, który na zawsze odmieni ich życie seksualne.

„Pupendo” 2003, reż. Jan Hřebejk

Akcja filmu opartego na motywach opowiadań Petra Šabacha, rozgrywa się w latach 80. Opowiada o dwóch diametralnie różnych rodzinach: rzeźbiarza Máry i towarzysza Břečki, dyrektora szkoły podstawowej. Pierwsza z nich prześladowana jest przez reżim, druga wesoło płynie z głównym prądem. Obok rodziców w filmie pojawiają się dorastające dzieci, które mają własne zdanie na temat ich postaw. Włóczą się bez celu po przedmieściach, chodzą na wagary, a czas zabijają marzeniami o wspólnej ucieczce poza granice codzienności. Tytuł filmu Pupendo zainspirowany został dziecięcym rytuałem inicjacyjnym. Dla reżysera Jana Hřebejka i scenarzysty Petra Jarchovskiego pupendo stanowiło chleb powszedni życia szkolnego za komuny. Doświadczyli zarówno roli ofiary, jak i kata…

„Pociągi pod specjalnym nadzorem” 1966, reż. Jiří Menzel

Lata 40. XX wieku, II wojna światowa zmierza powoli do końca. Miloš Hrna rozpoczyna swoją pierwszą pracę – zostaje dyżurnym ruchu na małej stacyjce kolejowej, gdzie życie płynie spokojnym rytmem, nawet pomimo toczącej się wojny. Jej jedynym przejawem zdają się być przetaczające się przez stację tytułowe „pociągi pod specjalnym nadzorem” z zaopatrzeniem dla niemieckiej armii na froncie wschodnim. Niemiłosierna nuda dworcowej egzystencji przeciwstawiona zostaje odległej Apokalipsie, której echa docierają jednak i tutaj. Życie bohatera toczy się dość trywialnie i infantylnie, na miarę otoczenia, w którym przyszło mu przebywać. Rubaszne rozrywki i mizerne erotyczne podboje nie są jednak traktowane przez reżysera w sposób prześmiewczy, jest tu raczej dużo ciepłej ironii i nieskrywanej sympatii dla świata czeskiej prowincji. To, co najważniejsze i najbardziej interesujące, dzieje się poza wielką historią: kierownik stacji oddaje się hodowli gołębi, dyspozytor Ladislav Hubička – uwodzeniu kolejnych kobiet (co niekorzystnie odbija się na kanapie kierownika), zaś Miloš próbuje zdobyć śliczną Mašę. Kiedy ich pierwsza miłosna noc kończy się fiaskiem, chłopak postanawia popełnić samobójstwo…

„Kola” 1996, reż. Jan Svěrák

Czechy, ostatnie lata socjalizmu. Bohaterem jest wiolonczelista: wyrzucony przed laty z filharmonii – zarabia na życie grą w domach pogrzebowych i kościołach. Przyciśnięty biedą decyduje się zawrzeć fikcyjne i płatne małżeństwo z Rosjanką. Rosjanka wyjeżdża na zachód, zostawia kilkuletniego syna.

Szczegóły na www.kinokultura.pl