Polub nas na Facebooku

Każdy człowiek mówi co innego, odpowiadając na pytania „jaki jesteś?” i „jaki chciałbyś być?”. Ta druga odpowiedź przedstawia nasz ideał, czyli ambicje – to, co chcielibyśmy osiągnąć lub posiadać.

Teskt: Celina Szumska

fot.: Lidsay Henwood, unsplash.com
fot.: Lidsay Henwood, unsplash.com

Jeśli rozbieżność między ambicjami a realiami jest na średnim poziomie, ma to dla nas dobre skutki: czujemy się zmotywowani do zmiany, naprawiania siebie, zależy nam na osiągnięciach, wyznaczamy sobie możliwe do realizacji cele i rozwijamy się.

Mamy też do siebie dystans – zdajemy sobie sprawę, że nie jesteśmy chodzącymi ideałami, choć potrafimy to tolerować, akceptować swoje ułomności i czuć się z sobą dobrze „pomimo wszystko”.

Niestety, może być tak, że ideał zawiera treści całkowicie odstające od realnej rzeczywistości. Ktoś może np. wyobrażać sobie, że powinien odnosić same sukcesy, być najpiękniejszym, najszczuplejszym, najmądrzejszym, najbogatszym itp. W dodatku te przekonania mogą nie mieć zupełnie pokrycia w realnych możliwościach i osiągnięciach.

Skąd się bierze chora ambicja, kiedy ta naturalna chęć dążenia człowieka do sukcesu ulega wypaczeniu?

Najczęściej we wczesnym dzieciństwie, kiedy niektórzy rodzice kładą zbyt duży nacisk na oceny, jakie dziecko uzyskuje w szkole. Kiedy żądają od niego tylko przynoszenia ocen wysokich, bez względu na to, czy ocena nauczyciela była sprawiedliwa i czy dziecko samodzielnie odrobiło zadanie bądź napisało sprawdzian. Wówczas może utrwalić się u dziecka postawa, polegająca na dążeniu do zewnętrznego sukcesu, niezależnie od tego, jakimi drogami i czy samodzielnie udało się go osiągnąć.

Dlatego niektórzy rodzice chwalą dziecko niezależnie od tego, czy naprawdę na to zasługuje. Paradoksalnie, takie dzieci w przyszłości wcale nie funkcjonują dobrze. Najczęściej nie wyznaczają sobie żadnych celów, nie podejmują też wysiłków, aby coś osiągnąć, oczekując, że świat powinien dać im wszystko, czego zapragną, wielbić ich, bo przecież są wspaniali.

W dodatku biada, jeśli ktokolwiek zaprzeczy owej wspaniałości, poda ją w wątpliwość lub tylko spróbuje ją sprawdzić. Badania pokazują, że stają się w takich sytuacjach szalenie agresywni – atakują, obrażają, „niszczą” tych, którzy ośmielili się na jakąkolwiek krytykę ich osoby. W dodatku owe „chodzące ideały” to ludzie pozbawieni ambicji. Najczęściej mają roszczeniową postawę, są mało wytrwali, łatwo poddają się przeciwnościom i nie rozwijają się. Wielu przestępców to ludzie o wyolbrzymionym ego.

Może być i tak, że rodzice nauczyli dziecko myśleć: „można w życiu osiągnąć wszystko, jeśli się tylko zechce”. Wierzymy bowiem, że droga od pucybuta do milionera jest otwarta dla każdego, „wystarczy chcieć, aby móc”, a jeśli czegoś się naprawdę pragnie, to na pewno się to osiągnie… Niestety, prowadzi to często do wytworzenia się nierealistycznych oczekiwań co do własnego życia. Wtedy ambicje stają się toksyczne, zaczynają człowieka niszczyć.

Zdrowej ambicji towarzyszą:

– osiągalne, wartościowe cele
– przemyślany dobór działań
– szacunek wobec samego siebie i innych
– rozumienie indywidualnych cech człowieka
– konstruktywna energia
– łatwość w radzeniu sobie z problemami

Chora ambicja cechuje się:

– wygórowanymi, często nieosiągalnymi celami
– działaniem, którego mottem jest: ”po trupach do celu”
– egocentrycznym patrzeniem na świat
– destrukcyjną siłą
– trudnościami w pokonywaniu wszelkich barier
– brakiem podejmowania wszelkich działań

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułNajpierw warto mieć porządek w głowie, dopiero później w kuchni – rozmowa z Magdaleną Kostyszyn, Chujową Panią Domu
Następny artykułMAKIJAŻ PERMANENTNY – wszystko, co należy wiedzieć przed zabiegiem
Celina Szumska
Coach, Trener i Mediator Stały. Menedżer z wieloletnim doświadczeniem zdobytym na kierowniczych stanowiskach międzynarodowych przedsiębiorstwach (logistyka, finanse, bankowość, sprzedaż). Specjalizuje się w zarządzaniu strategicznym, operacyjnym, przywództwie, efektywności, przedsiębiorczości oraz innowacyjności. Prowadzi coachingi z przedsiębiorcami oraz osobami indywidualnymi, specjalizując się w coachingu menedżerskim, życia i rodzicielskim. Pomaga w odkryciu i przezwyciężeniu barier utrudniających realizację założonych celów w dziedzinach związanych z kompetencjami miękkimi, pracą z emocjami, wartościami i biznesem. Wspiera w systemowych procesach zmiany i reorganizacji firm, rozwija kadrę menedżerską w obszarze zarządzania przez cele, komunikacji, sprzedaży. Prowadzi business i executive coaching dla członków zarządu, kadry menedżerskiej, specjalistów i ekspertów. Opracowuje, przygotowuje i wdraża programy tworzenia kultur organizacyjnych opartych na coachingu i mentoringu. Jest propagatorką rozwoju osobistego młodzieży licealnej i studenckiej. Jako Mediator Stały pomaga w znalezieniu rozwiązań dotyczących konfliktów w sferze prawa cywilnego, rodzinnego i gospodarczego.